Garnsouvenirar frå 2011 vart sjal

Ullungen min la sin elsk på det nye Ysolda-sjalet mitt, så då måtte eg finne på noko. Det sjalet vil eg nemleg ha sjølv.
 
Då gjekk vi til garnskattane mine for å finne noko som passa. Eg har kjøpt nokre souvernirnøster her og der på ferie, og dei ligg for seg sjølv og lengtar etter oppdrag. Desse er nøste utan ein plan, men ofte spesielt garn som eg ikkje får tak i – og ekstra fint. Eg kan ikkje bruke dei sånn heilt utan vidare, men Ingebjørg elskar ull og kjem til å bruke dette sjalet.
 
 
Denne hespa er kjøpt på Lystbækgaard. Ein gard vi kom forbi og køyrte innom på danmarksferien i 2011. Der var det masse ull og ei dame som sat og spann. Det viste seg at det var eit besøkssenter for ull med mykje aktivitet og spennande varer i gardsbutikken. Det er er aldri lett å stå i ein slik godtebutikk og velje garn, men denne hespa vart med heim.  116 gram ganske tjukt spelsau-garn. Både grovt og mjukt på ein gong og godkjent av Ullungen.  
 
 
Garnet passa ikkje Stac Shoaigh-mønsteret, men vart inspirasjon for fantasien i lag med mage andre sjal frå Shetland. 
 
Det var ikkje nok til noko stort sjal, men frå same tur har eg nokre hesper garn frå mohairgeit. Mellom anna ein brunfarge Ingebjørg likte. Det bassa fint som kontrast dersom eg la det dobbelt.  
 
Sjalet vart godkjent og Ullungen nøgd, så no skal eg skrive ned mønsteret. Litt meir prøvelappar og test av garnvalg, og så treng eg nokre testarar. Ser for meg eit godt og varnt garn i litt grov struktur.
 
SKal sjekke garnskattane om der er noko meir garn som passar. Er det andre som kjøper garn når de er på ferie? Kva gjer de med desse nøstene?
 
 
Ingen kommentarar

Skriv ein kommentar