Ferdig! …om sjal, sauer og Shetland

 
Dette er ei av dei kjekkaste julegåvene eg har fått. Tenk å få ein hemmeleg pakke med spesiallaga garn og mønster annakvar månad? Kjekt å vente, kjekt å få, kjekt å strikke og kjekt å få ferdig, sånna at det kan brukast. Eg var så heldig å få medlemskap i Ysolda sin sjakklubb til jul, og dette er februarsjalet. Alt for lenge til april eigentleg.
 
 
Garnet er spesiallaga til klubben og mønsteret, Denne gongen var det Soay Bronze spunne for Ysolda av Blacker Yarns. Ein tredel alpakka, ein tredel shetlandsull og ein tredel frå den vesle sauerasen på kortet Soay. Rasen er ein liten rase som stammar frå øya Soay i St. Kilda skjergarden vest fro Scotland. Ein liten, standhafting øysau som feller pelsen slik at den kan plukkast av. Som  biolog var det ekstra kjekt å finne så mykje spennande forsking på akkurat denne sauen.
 
 
Sjalmønsteret Stac Shoaigh er ganske enkelt, med akkurat så mykje detaljar at det vert spannande. Her ser du det ferdige sjalet før eg blokka det (har vi eit godt norsk ord for blokking, forresten?) EIn mjuk, brun ullklump. Og sånn er det ofte med sjal. Du må fukte dei og spenne dei opp til tørk før mønsteret kjem godt fram. 

Sidan ein tredel av garnet er frå Shetland er sjalet mellom anna inspirert av shetlandske Hap-sjal. Orden hap tyder noko slikt som "til å holde varm" og vart brukt som både tepper og ytterplagg. Eg trur eg må skrive meir om desse sjala seinare. Orginalen har rillestrikk-kvadrat i midten og ulike variantar av blondestrikk rundt. Her har Ysolda lagt til ein bladbord og variant av havskum-mønster. Det var både kjekt og strikke og ikkje så komplisert. Passa fint til tvstrikk.

 
Shetland er omtrent i nabolaget for oss som vaks opp i ein fiskarlandsby på Vestlandet. Eg har ete Shetlandsgodt (Quality street) så lenge eg kan hugse, badedrakten min hadde farfar ein gong kjøpt på Shetland, dei finaste julelysa kom frå Shetland. Med andre ord ei fantasiverd.
 
Som student var eg så heldig at vi reiste på tur med forskingsfarty til Shetland. Forblåste øyar ut i havet, men likevel kjent. Det var ikkje mange timane vi var i land, men eg såg sauene. Fine sauer!
 
Så medan eg har strikka mitt Stac Shoaig-sjal har eg tenkt på Shetland. På ull og mønster og strikketradisjonar. Også på Shetland strikka damene for å tene pengar medan mennene var ute og fiska. Så no drøymer eg om å reise på Shetland Wool Week.
 
Inntil vidare får eg kose meg med det fantastisk flotte vårsjalet mitt…eller vent litt. Nokon har lånt det :-). 
 
Ingen kommentarar

Skriv ein kommentar