Om ei strikkefarmor – jubileumsklipp #5

I 2010 vart eg farmorlaus. Ho var ei skikkeleg strikkefarmor, den som lærte meg å strikke og lot meg leike med garn og pinnar. Då ho døydde i 2010 skreiv eg om strikkefarmora mi. Godt å skrive då og godt å lese no.

Eg skreiv mellom anna om syskuffa til farmor. No står den syskuffa her hos meg. Den kom hit med alt innhald og alle uferdige prosjekt. Når eg opnar den ser eg at mi handarbeidsinteresse og glede over syskuffa var viktig for Farmor òg. Det var i syskuffa farmor hadde lagt russekortet mitt, og der fann eg den noka eg teikna til ho då eg var fire år.

Eg har ikkje fått meg til å rydde ut farmor sine saker. Syskuffa er som eit lite museum, men eg kikar oppi der av og til, og brukar litt av det som er der. Mellom anna fann eg oppskrifta på farmorhjertene. Ho hadde dei i stoveglasa til jul og hekla mange og gav vekk. I syskuffa låg oppskrifta frå Hjemmet med gulltråd og heklekrok og alt – så no har eg sjølvproduserte farmorhjerter i julepynten.

.

0
4

Tonje Glimmerdal-lua – Jubileumsklipp #4

Tonje Glimmerdal-lue

 

Det blogginnlegget som har hatt størst trafikk er utan tvil det med oppskrift til Tonje Glimmerdal-lua.

I august 2009 fann vi Tonje Glimmerdal-boka i bokhandelen.Ingebjørg hadde ikkje lese så mange «tjukke bøker» sjølv, men med Tonje Glimmerdal skjedde det noko. Eg las annakvart kapittel høgt for ho og ein kveld måtte eg lese fleire. Etter 3-4 kapittel sa eg at no var det natt og nok høgtlesing, og då kom det kjapt: Då les eg sjølv!

 

9788252183429.ashxTonje er og ein strålande rollemodell for ni år gamle jenter, så eg var lett å be då Ingebjørg ønskte seg Tonje Glimmerdal-lue – akkurat som den Tonje har på framsida av boka. Ikkje noko hokus pokus, eller vanskeleg mønster, men mønsteret har levd sitt eige liv vidare. Samlaget fekk laga lua til forfattaren Maria Parr og brukte den på bokmerkekort. Og andre har strikka den, berre sjå her.

I år er Maria Parr festivalforfattar på barnebokfestivalen Falturiltu, så då har falturiltukomiteen strikka seg luer og delt mønsteret.

12112213_1048111621877767_9219384298655519907_n

 

Etter kvart som Tonje også flytta inn på teaterscena (Det norske teateret har ho på plakaten att i haust), fekk ho nye kle og ny lue. Den oppskrifta finn du i programmet..

 

 

PS Minner om at alle dei som kommenterer på jubileumsinnlegga er med i trekning av premiar. Ikkje så mange kommentarar endå, så det er stor vinnarsjanse.

2
0

Snurregenseren – jubileumsklipp 3#

Snurregenseren

Eit av dei prosjekta eg hugsar best frå 2007 var snurregenseren til Iver – Geek spiral pullover av Tuva Durham. Spennande konstruksjon for nokon som er glad i matte, men her måtte det mykje triksing til for å kome i mål. Strikkefastheita på det fløyelsgarnet som var i orginalen og mitt ullgarn var håplaust å få til, så eg måtte tilpasse det etter kvart som eg strikka.

Genseren vart fin, og mykje brukt. Du finn blogginnlegga om den her, her, her og her.

geek spiral pullover

Dei fyrste åra var blogginga på både engelsk og norsk. Det var ganske mange internasjonale bloggarar somlas bloggen den gongen. Eg deltok mellom anna fleire gongar på swapar (bytter) der ein bytta garn m.m. Mellom anna fekk ungane sende pakkar til ungar i andre land – veldig kjekt og spennande. Etter at vi flytta, ungane vart større og livet litt anleis har vi ikkje prioritert det. Kanskje på tide att?

Også eit bonusinnlegg om då vi fekk levert Bjørlo-egg til Oslo – innimellom alle skia.

2
0

Meir enn strikking – Jubileumsklipp #2

HøneStarcatcher

Bloggen inneheld meir enn garn og strikk, så frå 2006 hentar eg fram noko av det som har blitt brukt aller mest. Karnevalskostymer sydd på bestilling til dei som då var to og fem år. Ei høne og ein My little pony, som heiter Starcatcher.

Begge er sydd i fleece med dein hettegenser som mal og etter «vegen blir til mens ein går»-metoden. Les heile blogginnlegget her.

0
0

Ti år med strikkeblogg

92142929_28e40f1b0f_o

I dag er dagen. Det er ti år sidan eg på impuls kl 22.12 starta opp ein strikkeblogg (med ein hekla frosk). Det tok tre minutt, og var eit innfall for å teste ut eit nytt medium. Det alle fyrste innlegget ligg framleis her.

Skjermbilde 2015-10-01 kl. 22.20.54Internettet var annleis då. Det var før blogg.no, det var før Facebook, det var før Ravelry og Instagram. Mobilen min var ein fancy smarttelefon (Nokia 6630) på superraskt 3G-nett, og eg hadde akkurat oppdaga ei ny verd. Ei verd full av strikke- og handarbeidsbloggar. Inspirasjon, oppskrifter, nytt garn og kjekke alongar og swapar. Spennande for nokon som stortsett hadde lese garnprodusentane sine katalogar og farmor sine vekeblad.

Mykje har skjedd i medieverda desse ti åra, men bloggen min har fått vere med. Livet har også endra seg. Frå å ha ein femåring og ein på nesten to har eg no to store ungar. Vi har flytta frå Oslo-sentrum til eit gardsbruk i Nordfjord. Blogginga har vore litt av og på, og bloggen mange gongar nesten nedlagt, men den skal få bli med vidare. Den dokumenterer strikkelivet mitt, og når eg ser bakover er det utruleg kjekt å ha alle desse innlegga.

Skjermbilde 2015-10-01 kl. 22.23.53

Bursdagsgåva til bloggen er eige domene og eige design. Med god hjelp frå Hjartesmil-Mariell der nesten alt det gamle innhaldet flytta over på www.magfly.no. Tusen takk, Mariell, det var godt å kome i eige hus.

Bursdagsgåva til lesarane er ti innlegg med klipp frå arkivet og anna moro. Kva har eg laga? Korleis har strikkeverda utvikla seg? Nye og gamle favorittbloggar. Favorittoppskrifter og andre ting.

Også vert det i god, gamal blogglandtradisjon gåver. Eg gir bort nokre strikkebokpremiar eg har fått frå Samlaget, litt garn og noko eg har laga heil sjølv. Premiane vert trekt mellom dei som har kommentert på bloggen fram til siste blogginnlegg 15. oktober. Det er kjekt om de blir med på denne reisa.

58156794_dcf68af75a Fyrste klipp er frå oktober 2005 (trykk på lenka for å lese innlegget). Løven er veslebroren til Ingebjørg sin løve, og kom til ein god heim hos Håvard i Bergen. Den er laga av garnrestar og etter eige mønster.

4
1

Haustsøndag

IMG_4990

Draumesøndagar har god tid til alt mogeleg frå å lese på senga, tur ut, litt strikking, god mat og kjekke ting. I dag vart det plass til mykje av det. Mellom anna fekk vi lufta oss litt og plukka sopp. Sjå korleis kantarellane passar til dagens strikketøy.

Sjalet er nummer fire frå sjalklubben. Det går sakte men sikkert framover. Patentstrikk med to fargar, felling og auking er noko heilt nytt, så eg må tenke meg litt om for kvar rad. Patentstrikk har eg eigentleg aldri heilt funne ut av, men etter dette sjalet trur eg eg har skjønt poenget. Må prøve noko enklare etterpå.

sondagskaffiOgså eit haustboktips på slutten. Synnøve Macody Lund si debutbok Personar du kanskje kjenner er heilt ny og har fått mykje mediemerksemd denne helga. Når eg hadde lest meg gjennom dei fyrste sidene og fått med meg alle karakterane vart eg sugd inn i historiene…og er der framleis. Eg vert dratt litt mellom å lese alt fort og å spare leseopplevinga litt.

0
0

Draumen om Shetland Wool Week

Etter at eg oppdaga fair isle-strikking, Shetland og og tekstilhistoria derifrå på nytt har draumen om Shetland Wool Week vokst og vokst. Arrangementet har funne stad i seks år, programmet inneheld mykje spennande føredrag, kurs, utstillingar og strikketreff. Dette må eg få med meg ein gong.

Kvart år har Shetland Wool Week ein utvald designar og denne designar eit luemønster slik at alle kan førebu seg til ein hausttur til Shetland. Eg har allereie strikka årets lue to gongar. Bla-blee-lua av Donna Smith er utruleg søt for oss ullglade. Donna Smith er årets «patron» (kva er eigentleg det gode norske ordet her?). Følg bloggen hennar så får du etter kvart lese meir om ullveka.

I år startar Shetland Wool Week i tillegg å gje ut ein årleg katalog med litt mønster og nokre artiklar. Spennande lesing og flotte mønster av designarar eg likar veldig godt. Denne har eg sjølvsgat bestilt, og skal kose meg skikkeleg med i helga. Flotte bilete og mykje å lese. I KnitBritish-podcasten kan du høyre litt meir om katalogen.

Strikk og drikkDet vert ikkje tur til Shetland i år, men eg markerer Shetland Wool Week med å strikke eitt av mønstera frå katalogen. Valet fall på halvvottane Scallafield Handwarmers av Hazel Tindal (). Tindal er kåra til den raskaste strikkaren i verda). Det er litt restar etter Shetlandsjakka att, så garn har eg…om nokon skulle vere i tvil….

0
3

Mi eiga Shetlands-jakke

DSC_0056

Sjølv når ein strikkar bol og ermer på strikkemaskin er det mykje arbeid på ei tynn jakke i Shetlandsull, men denne jakka var verdt å vente på. Modellen er Cockatoo Brae av Kate Davies og strikka i 2ply Jumper Weight frå Jamieson og Smith. Ull frå ekte shetlandsull. Garnet er litt tynnare enn finull frå Rauma, men vert strikka på omtrent same strikkefastheit.

Cockatoo brae-jakke

På Shetland er det vanleg å strikke bol og ermer på strikkemaskin fyrst og så fullføre for hand, men det har eg aldri prøvd før. Det var eit eksperiment, og det store spørsmålet vart difor om overgangen mellom maskin- og handstrikk vart synleg. Ser du noko?

Coockatoo Brae-mønsteret frå boka Yokes er skrive med instruksar for kombinert maskin- og handstrikk, og eg kjøpte orginalgarnet slik at eg slapp å gjere tilpassingar. På mirakuløst vis har eg fiksa overgangen utan at den er synleg. Spørs om det var flaks.

Sjølv med store delar maskinstrikk tok det tid å strikke ferdig jakka, men eg er supernøgd og har brukt den kontinuerleg dei siste dagane. Den tynne shetlandsulla er god å ha på og varmar akkurat passe. Det blir nok eit maskinstrikka prosjekt til, men utan mønster slik at det meste kan strikkast på maskin.

DSC_0049

Eg plukka mine eigne fargar til jakka. Mørk grå jakke med sterke fargar med litt haust i. Eg bestilte rikeleg med fargar for å ha litt å velge i, men forkasta alt det gule og blå ganske raskt.

Knappar synest eg alltid er vanskeleg. PÅ denne jakka ville eg ha noko diskret som ikkje tok merksemd frå mønsteret. I eg øskje kjøpt på opphøyrsal ein gong fann eg akkurat det eg ville ha. Enkle svarte.

DSC_0260

0
7

Meir sjal-garn

IMG_4536

Sjalklubb-abonnement er framleis ei fantastisk julegåve. Sjølv om eg berre er ferdig med eitt av sjala hittil…

I dag kom garnpakke nummer fire og på fredag kjem mønsteret. Eg er spent. Dette vert eit skikkeleg haustsjal, ser det ut for. Denne veka er eg i full gang etter ferien og det kjennest bra ut. Hausten kan berre kome med lange klare kveldar, bær og sopp i skogen og fine fargar. Eg gler meg og håper dette kan bli varmt og godt i haust – om eg rekk å strikke det.

Garnet er Titus – ei blanding av 30 % britisk alpakka, 20 % bluefaced leicester og 50 % wensleydale longwool. Garnet vert produsert i Yorkshire av baa ram ewe. Eg har ikkje prøvd garn herifrå eller frå dei til langhåra rasene før, så det vert spennande.

Fargane er sjølvsagt også spesielle. Ein tredel av det gule garnet vart levert til farging hos Eden cottage yarns, som farga oransj over det gule. Det er ikkje så lett å sjå på biletet, men du ser det gule gjennom. No gler eg meg til å sjå korleis Ysolda har blanda desse to fargane i mønsteret.

…må berre strikke ferdig den der jakka fyrst…

1
1

Hybridstrikking

IMG_4495

Ny strikkemaskintest – denne gongen med skikkeleg garn frå Shetland.

På Shetland har det vore strikka lassevis med strikkajakker der bol og ermer vart strikka einsfarga på maskin og berestykket med mønster. Kate Davies har laga eit mønster som er strikka slik i Yokes-boka, så no har eg samla mot til å prøve denne forlokkande måten å lage seg ei ny jakke.

Kan de gå raskare? Eg må innrømme at einsfarga glattstrikk er noko av det kjedelegaste eg veit å strikke. Dersom dette går bra kan eg sjå for meg mange spennande prosjekt.

Eg strikkar Cockatoo Brae. Har laga alle maskindelane og samla dei på felles rundpinne. Allereie no ser eg at det vert litt meir montering enn vanleg, men det skal gå bra. Sjølve maskinstrikkinga gjekk veldig fint. Eg var svært spent på kor godt overgangen mellom maksinstrikk og handstrikk ville vise, men det ser førebels veldig bra ut. Neste spenningspunkt er om strikkefastheita stemmer eller om jakka vert alt for stor eller lita.

Følg med…

3
0